'Hoe lang moeten we dit volhouden? Gewoon, zei hij, heel 2013 toch?'

Ontmoet Erica Detiger

 

Goede voornemens, z 2012...

Dit jaar heb ik me voorgenomen niet meer zo hard te galopperen, zei Zebra, die zojuist onder het stof kwam aangestoven. Boven de steppe was nog een enorme stofwolk te zien. Mmm, zei Bever die lekker op zijn rug in de poel dreef. Ja, ja, dat is een goed voornemen Zebra. Ik zeg altijd maar: rustig aan. Beetje drijven, dammetje bouwen, weer een beetje dobberen. De ideale afwisseling tussen doen en dobberen is de basis van een mooi en gezond leven.

Jaaah, zei Ara, die meestal druk fladderend en krijsend met haar broers en zusjes door de bomen joeg. Ja, dat lijkt mij ook wel lekker: beetje doen, beetje dobberen. Zeker, zeker, zei Bever, dat gekrijs en gevlieg van jullie door de boomtoppen en al die idiote kleuren, da’s nergens goed voor. Klopt, klopt, zei Ara, dat is z 2012. Ik heb me voorgenomen dit jaar maar eens wat stiller en rustiger te zijn. Ik heb me aangemeld voor zangles bij de nachtegaal en een cursus Zweven door 2013. Ik ben dat gefladder van mij meer dan zat.

Mmm, zei Bever, dat zijn mooie voornemens maar de beste manier blijft toch gewoon: beetje doen, beetje dobberen. Ik denk dat jij daar wel eens gelijk in kan hebben, zei Rono de olifant. Hij kwam zwaar hijgend aangesjouwd uit het oerwoud. Zijn eeuwige hutkoffer sleepte hij als gewoonlijk achter zich aan. Ik vind het een prachtige gedachte Bever: lekker samen dobberen. Eigenlijk moeten we er morgen mee beginnen allemaal.

Jaaah! Morgen, krijste Ara, ga ik nu nog effe crashen met Arana, Ariette en Aranda. Jaaah, morgen, riep Zebra, ga ik nu nog effe galopperen met de kudde, in de verte kondigde het gehinnik het op handen zijnde vertrek van de kudde aan. Niks morgen, zei Bever, gewoon nu. Morgen worden er gratis bananen uitgedeeld staat al sinds 1 januari op het bord bij de ingang van het oerwoud. Vandaag jongens, we beginnen gewoon nu!

Nu? zei Ara. Ja, natuurlijk, zei Bever. Met goede voornemens moet je nooit wachten tot morgen. Nou ok dan maar, zei Zebra en ze stak voorzichtig een hoefje in het lauwwarme water. Kom er maar in, kom er maar in, zei Bever, die vergenoegd toekeek hoe zijn beste vrienden n voor n in het water kwamen. T’is heerlijk!!

Met een enorm gespetter kwam Rono, de olifant, als laatste te water. Bever deelde houtjes uit waarmee ze konden spelen. Arrg, krijste Ara, ik krijg water in mijn neus als ik zo op mijn rug drijf. Wat zeg je ? vroeg Zebra, die net water in de oren had. En met een enorme plons draaide Rono weer hopsa, op zijn buik, dat rugzwemmen is nog niet zo makkelijk, sputterde hij.
Lekker warm wel, zei Ara tenslotte toen iedereen eindelijk een paar minuten rustig ronddreef. Hoe lang moeten we dit volhouden? Bever keek verbaasd op. Gewoon, zei hij, heel 2013 toch? 

Hartelijke groet,
Erica Detiger