Met werkelijke zelfreflectie leren we onszelf pas echt kennen.

Ontmoet Marjo Klaver

 

Zelfreflectie, een waarde waar echte moed voor nodig is

De donkere dagen voor Kerst staan weer voor de deur. Deze dagen zijn bij uitstek zeer geschikt om stil te staan, te reflecteren op onszelf, onze situatie en onze toekomst. Een echte doorbraak naar een werkelijke balans en geluk kunnen we alleen maar bereiken als we in staat zijn tot reflecteren op onszelf. Zelfreflectie is niet hetzelfde als nadenken over onszelf. Het denken is namelijk gemaakt om te oordelen en een oordeel geeft bij voorbaat al een beperking. Een oordeel en zijn beperking voelt meestal niet goed aan.

Nee, reflecteren op onszelf betekent dat ik in staat ben om voorbij mijn denken, voorbij mijn oordeel te kijken. Het is kijken in de krochten van mijn ziel, mijn doen en laten, mijn denken, mijn twijfels en onzekerheid, mijn dromen, mijn verlangens. Kijken in deze zin betekent dat ik nagaan wat het met mij doet als ik kijk naar mijn verlangens, mijn dromen, mijn daden, mijn onzekerheid, mijn twijfels. Wat ervaar ik dan? Een belangrijk onderwerp om naar te kijken is of ik ook leef wie ik echt wil zijn of dat ik iets nastreef wat vooral andere willen?
Het is een eerlijk, oprecht en met mededogen kijken naar onszelf.

In de vorige nieuwsbrief heb ik geschreven over onze AutomAtische piloot, afgekort onze AaP. Onze AaP houdt ons eigenlijk veraf van zelfreflectie. Onze AaP is voornamelijk bezig met overleven, dus vooral gericht op onze omgeving en de ander. Dit maakt dat we meestal beter in staat zijn iets te vinden van het gedrag van andere mensen en situaties. We praten de hele dag over iedereen, over Jan en alleman. Maar echt durven kijken naar onszelf, vindt de AaP in ons heel onprettig. Deze AaP heeft er dan ook vaak een oordeel over; zelfreflectie is soft, levert niets op, ‘ van achteren kijk je een koe in zijn kont’ etc, etc.

Met werkelijke zelfreflectie leren we onszelf pas echt kennen. Het is confronterend, het is je open en kwetsbaar opstellen en ik kan je zeggen daar is echte moed voor nodig. Je hebt lef nodig om open en eerlijk naar jezelf te kijken. Het is een avontuur waar mensen werkelijk van groeien. Het resultaat is dan ook uiteindelijk echte verantwoordelijkheid kunnen nemen voor jezelf en je handelen. Hoe beter jezelf leert kennen, hoe prettiger je wordt voor andere mensen en hoe minder de AaP in jou de overhand neemt in je doen en laten, en het maken van beslissingen.

Enkele tips.
1. Pak een onderwerp wat je wilt onderzoeken, kijk en luister vervolgens naar je gevoel.
2. Stel jezelf open vragen
3. Stel oordelen uit, want dan ben je namelijk niet meer aan het kijken en ervaren.
4. Laat vervolgens letterlijk je gevoel hierover spreken.
5. Schrijf je bevindingen op, zonder oordeel en met mededogen.
6. Pas zelfreflectie toe met anderen; je partner, je vrienden, je collega, je familie

Ik wens je prachtige en moedige feestdagen toe.


Marjo Klaver